Elbląg (128.000 mieszkańców) leży nad rzeką Elbląg, łączącą jezioro Drużno (rezerwat przyrody) z Zalewem Wiślanym. Miasto leży na styku dwóch krain geograficznych: depresyjnych Żuław Wiślanych, przypominających krajobraz Holandii oraz Wysoczyzny Elbląskiej, która pocięta jarami wznosi się nad wodami Zalewu Wiślanego. Elbląg leży przy trasie z Warszawy do Gdańska oraz tzw. "Berlince" - drodze do Kaliningradu i państw nadbałtyckich. Elbląski port sprawia, że Elbląg stanowi doskonałą bazę wypadową do ośrodków turystycznych na mapie północnej Polski ale i do Obwodu Kaliningradzkiego. Statki białej floty obsługują linie pomiędzy Elblągiem, Krynicą Morską, Fromborkiem, Bałtijskiem i Kaliningradem oraz - przez Kanał Elbląski - obszar Pojezierza Iławskiego, m.in. do Ostródy. Miasto dysponuje zróżnicowaną pod względem standardu i cen bazą hotelową. Z Elbląga warto wybrać się na wycieczkę na Mierzeję Wiślaną lub do miast znanych ze średniowiecznych zabytków (Malbork, Gdańsk), lub nad przepiękne jeziora i lasy. Ogromne zróżnicowanie krajobrazu Elbląga i okolic umożliwia uprawianie różnych form wypoczynku. Na pobliskich akwenach rozwinęło się żeglarstwo i windsurfing, sieć kanałów to raj dla kajakarzy i wędkarzy. Zimą zamarznięty Zalew Wiślany przyciąga miłośników bojerów. Stadniny koni oferują przejażdżki konne i bryczkami, a w sezonie zimowym - kuligi.  Elbląg ze swoimi zabytkami jest również atrakcyjnym miejscem. Warto pospacerować po Starym Mieście, podziwiając średniowieczne, gotyckie budowle i rekonstruowane stylowe kamieniczki. Chętnie odwiedzanym przez mieszkańców miejscem jest kompleks leśny zwany Bażantarnią. Na turystów czekają tu ciekawe  trasy spacerowe, muszla koncertowa, wiaty i przepiękne widoki.

Elbląskie Stare Miasto to jeden z największych w Europie pod względem powierzchni teren objęty kompleksowymi badaniami archeologicznymi. Na podstawie ogromnej ilości wydobytych zabytków, od trzynasto- do dziewiętnastowiecznych, wiadomo jak wyglądało życie codzienne dawnych elblążan, jak mieszkali, pracowali, bawili się, ubierali, co jedli. Wśród kilkuset tysięcy odnalezionych eksponatów, najcenniejsze z nich to: osiem instrumentów muzycznych, 23 tabliczki woskowe, sześć znaków pielgrzymich, wspaniałe mauretańskie średniowieczne talerze, zabawki, broń, wyroby ze szkła. Wielość i różnorodność odkrytych przedmiotów świadczy o intensywnych kontaktach handlowych dawnych Elblążan niemal z całą Europą od Norwegii po Hiszpanię, Anglię i Włochy, jak też i o ich zamożności. Badania archeologiczne na Starym Mieście w Elblągu prowadzone są sezonowo, od 1980 roku, przez grupę archeologów z Pracowni Archeologii Miast przy Muzeum w Elblągu. W najbliższym czasie wydany zostanie katalog elbląskich zabytków.
 

Kanał Elbląski prowadzi przez dwie krainy geograficzne – Żuławy Wiślane i Pojezierze Iławskie. Za jego początek przyjęto rzekę Elbląg. Dalej wiedzie on przez jezioro Drużno– rezerwat przyrody (ornitologiczny). Jezioro jest zbiornikiem unikatowym w skali europejskiej. Trudnodostępne trzęsawiska i szuwary są doskonałym schronieniem i miejscem lęgowym ptaków jak również ich odpoczynku w czasie sezonowych wędrówek. Na terenie rezerwatu zaobserwowano 110 gatunków gnieżdżących się ptaków oraz liczne gatunki żerujące i przelatujące. Łącznie odnotowano 210 gatunków ptaków, co stanowi około 50 proc. składu awiofauny Polski. Przez jezioro wiedzie szlak z Elbląga do Ostródy. Kanał Elbląski, wraz z unikatowym w Europie zespołem pięciu pochylni – zbudowany został w celu pokonania około 100 m różnicy, jaka dzieli jezioro Drużno od jeziora Piniewo. Autorem projektu był dziewiętnastowieczny inżynier Georg Jakob Steenke. Pierwotnie przewożono tu głównie drewno, ale wraz z rozwojem kolei i transportu samochodowego funkcja ta straciła na znaczeniu. Kanał zaczęto wykorzystywać turystycznie organizując rejsy spacerowe. Na wschodnim brzegu jeziora Drużno, w pobliżu miejscowości Janów, w 1982 roku została odkryta legendarna osada Truso, założona przez duńskich Wikingów a opisana pod koniec IX wieku przez anglosaskiego żeglarza Wulfstana. Mieszkający tu rzemieślnicy wytwarzali wyroby z bursztynu, żelaza, brązu, szkła, srebra i innych materiałów, które były wymieniane i nabywane przez kupców ze Skandynawii, Europy Zachodniej a nawet z krajów arabskich.